پيداست هنوز شقايق نشدي
زنداني زندان دقايق نشدي
وقتي که مرا از دل خود مي راني
يعني که تو هيچ وقت عاشق نشدي
زرد است که لبريز حقايق شده است
تلخ است که با درد موافق شده است
شاعر نشدي وگر نه مي فهميدي
پاييز بهاريست که عاشق شده است
بی تو دنیـــا بر ســـرم آوار شد بیـن ما هــر پنجره ، دیوار شد
درد مـــا در بودن ما ریشه داشت رفتن و مردن ، علاج کــار شد
آشنایی های خوش آغاز ما ابتدا نفرت ، سپس انکار شد
آنـــکه اول نوشـــدارو می نمود بر لب ما ، زهـــر نیش مار شد
عیب از مـا بود ، از یـــاران نبود تــا که یاری یار شد ، بیزار شد
عاقبت بــا حیلة ســـــوداگران عشق هم کالای هر بـــازار شد
آب یکجا مانده ام ، دریا کجاست ؟ مُردَم از بس زندگی ، تکرار شد
عشق يك نوع مرضي است كه ميكروب آن از طريق چشم ، وارد
قلب مي شود . مرض عشق اين روزها شباهت زيادي به آدامس
دارد . اول شيرين ، بعد دوست داشتني ، سپس تكراري و خسته
كننده و در آخر دور انداختني...
